gesprek

Rol B12 bij diabetes 1?

BeatriceM • 15 June 2019

Dit gesprek is een reactie op het artikel:Diabetes type 1 uitstellen met een medicijn


Ik heb op mijn 47e diabetes gekregen. Toen zei men vermoedelijk de vorm LATA. Ik ben bijzonder dankbaar dat ik op dit gebied een onbezorgde jeugd heb mogen hebben, omdat het hebben van een chronische ziekte niet onoverkomelijk is, maar  wel veel aandacht vergt en daardoor niet eenvoudig en in zekere zin uitputtend is. Er was bij de constering ook gezegd dat dia1 acuut optreedt en geen aanloop kent. Toch zeiden een klein half jaar ervoor mensen, die ik niet vaak zag, tegen mij dat ze vonden dat ik magerder werd en of er iets aan de hand was. Ik vond het zelf wel leuk dat ik in op dat moment iets slanker was, uk zag het zelf niet als mager. Mijn directe omgeving ook niet, omdat het vior hen en mij zo geleidelijk ging en ik het niet bewust deed dat afslanken. Ik was zeker niet dik, maar worstelde soms met het gejojo van mijn gewicht van dat moment. Een verschil van ca. 5 kilo is veel als je geen overgewicht hebt. Het lukt me niet goed omdat stabiel te houden. Al met al zat ik al jaren niet lekker in mijn vel. Ik had veel antibioticumkuren tegen luchtwegeninfecties gekregen. Die kuren kreeg ik niet meer toen het niet meer echt hielp. Daarna kwestie van uitzieken. Ik was op mijn 40ste naar de arts gegaan, omdat ik zo vaak huilde en me dat niet gewoon leek. Ik bleek een tekort aan B12 te hebben. Mijn huisarts zei dat hij nog iemand in zijn praktijk had, ik meen ook een vrouw, ook met een B12 tekort. Opmerkelijk, vond hij: normaliter hebben alleen streng veganisten, ouderen die slecht eten of mensen die een deel van hun maag missen, kans op een tekort aan B12. Ik weet niet of de andere patiënt ook diabetes heeft gekregen (ik hoop van harte voor haar van niet), maar ik verloor tien kilo gewicht in ca. 8 maanden tijd en kreeg toen pas de onmiskenbaar duidelijke symptomen van diabetes (o.a. dubbel zien, een woenstijndroge mond vanwege de voor mij niet herkenbare vorm van dorst, en algeheel doodmoe en niet in orde voelen). Er was in mijn geval wel een duidelijke aanloop naar dat moment van de diagnosevaststelling. Het gaf zelfs even een opluchting van erkenning. Behalve dat ik volgens mij wel een aanloop had naar diabetes, heb ik de stellige overtuiging dat het tekort aan vitamine B12 er iets mee te maken heeft. Vermoedelijk was het niet de oorzaak van de diabetes 1, maar ik denk heel stetk dat het wel een symptoom was, waar in de toekomst misschien op gereageerd kan worden, als zou blijken dat het gelieerd is aan het ontstaan van diabetes. Ook ben ik benieuwd  wat normaal gesproken -bij een niet-diabeet - de rol is van vitamine B12 t.o.v. de functie van de alvleesklier. Alles in ons lichaam staat chemisch in verband met elkaar. Ik geloof niet heel erg in toevalligheden. Ik hoor echter nooit iets over B12 en diabetes. Ook hoor ik weinig over de invloed van slaaptekort en het ontstaan van diabetes.

Ik ben hier super benieuwd naar.