Gebroken nachten en 'alarmdienst'

Al anderhalf jaar sinds de diagnose Diabetes type 1. Al anderhalf jaar moeder van een zoontje met diabetes. Al anderhalf jaar een pomp en sensor. Al anderhalf jaar elke drie dagen de set verwisselen. Al anderhalf jaar elke week de sensor vervangen. Al anderhalf jaar drie keer per dag meten. En al anderhalf jaar gebroken nachten. 

In de zorg voor de diabetes van onze zoon gaat zo veel tijd zitten. Overdag, maar ook 's nachts. 

Dat een automatische pompstop de kans op nachtelijke hypo's terugbrengt naar nihil, zal ik bij deze direct ontkrachten. Hier gaan in de nacht van mijn zoon (tussen 19:00 en 07:00) meerdere alarmen af. Hoog, laag, basaal hervat.. En dan moeten we ook nog meten in zijn slaap. Wat voorheen altijd prima ging, maar de laatste tijd steeds lastiger wordt. 

Zijn er meerdere ouders die zich herkennen in bovenstaande zaken?
En ja, ik weet dat we blij mogen zijn met alle hulpmiddelen die ons worden toegereikt, maar ik zou het zo graag allemaal nog beter willen. Voor hem. En ook voor mij.

  • Melden
  • Laatste reactie op 12 oktober 2021 om 10:48