Duidelijk en herkenbaar

Ik heb dit artikel doorgestuurd naar mijn naasten die geïnteresseerd zijn. Omdat ik er zelf altijd luchtig over doe als ik in gezelschap een hypo heb en het probeer te verbloemen, denkt mijn omgeving dat het allemaal wel meevalt. Ik heb altijd gezegd, ik leef mijn leven en diabetes past zich maar aan naar mijn levensstijl. Dat lukt tot op de dag van vandaag goed. Als ik dan dit artikel lees (wat zo herkenbaar is), besef ik pas na 42 jaar dat die rothypo’s onbewust wel degelijk invloed hebben op je manier van leven. Het is zo’n automatisme geworden om er rekening mee te houden dat je het niet eens meer in de gaten hebt. Nu ik ouder wordt, duurt de “herstelperiode” na een hypo ook langer. Vroeger stond ik met een Mars in mijn hand gewoon door te stofzuigen. Helaas lukt dat nu niet meer. Het lastigste vind ik het altijd tegen heug en meug iets moeten eten, terwijl je geen trek hebt.


  • Melden
  • Laatste reactie op 06 september 2021 om 12:30