Hoe dealen jullie met hypers en hypo(-unawarenes)s in werksituaties?

Anderhalf jaar geleden had ik de vraag al eens gesteld, maar gezien de relatief weinige reacties toen, wil ik hem nogmaals stellen: hoe maken jullie aan collega’s of leidinggevenden duidelijk dat je een hypo of hyper hebt op het moment dat je er een hebt, of wat voor afspraken hebben jullie hierover vooraf gemaakt?  

Helaas zit ik niet elke dag “tussen de lijntjes 4 en 8” zoals non-diabeten (wat hebben zij toch een mazzel en wat een heerlijk gevoel moet dat zijn altijd stabiel te zitten!) en beïnvloedt dit gewoonweg waartoe ik in staat ben op een dag.

Ook heb ik hypo-unawareness en dus komt de neurologische uitval eerst (kan niet meer goed praten) voordat de fysieke uitval plaatsvindt waardoor het op dat soort momenten best lastig is je hypo’s te communiceren en aan te geven wat er aan de hand is. Ook bij hypers functioneert mijn lichaam en brein gewoonweg minder goed dus kan ik bepaalde taken eigenlijk minder goed uitvoeren dan anders (vind ik zelf), maar op welke wijze maken jullie daarover afspraken zonder dat het te veel een belasting wordt voor de organisatie waar je werkt?

  1. Hebben jullie tips hoe ze te communiceren op het moment zelf?
  2. Hebben jullie ideeën over hoe je van tevoren met je nieuwe collega’s en leidinggevende tot goede afspraken kunt komen hierover?

Mogelijke ideeën:
a. Mag je bijvoorbeeld de vergadering uit gaan als je een blauw kaartje op de tafel zet voor hyper,
een rode voor hypo; dat je dus legitiem de vergadering mag verlaten zodat je zo spoedig mogelijk kunt herstellen?
b.  Heb je een tekst paraat (mondeling of op papier) die de situatie beschrijft en wat de ander kan verwachten van jou de komende half uur (namelijk niks)?
c. Hebben jullie een prikkelvrije kamer waar je kunt doorbrengen om zo spoedig mogelijk weer te herstellen?
d. Hebben jullie met jullie leidinggevenden een speciale afspraak gemaakt dat wanneer je sensor-alarmen afgaan je per direct je bezigheden mag stoppen?
e. etc….?
f. etc….?

Graag zou ik wat meer tips hebben! Heeft iemand ze? Iedereen heeft wel eens een hypo of hyper in de werksituatie, maar wat doen jullie ermee? 

________________________________________________________________________________________
Voor de duidelijkheid. Bij deze mijn hyper- en hyposymtomen:

Hyper-symptomen:

  • Traag denken: loom, en dan alerte reacties geven wordt ingewikkeld
  • Voel me in een soort omhulsel zitten waarbij ik geen goed contact maak met de mensen in de wereld om mij heen
  • Moeilijker toegang hebben tot mijn geheugen
  • Hoofpijn en drukkend gevoel op mijn hoofd
  • Fysiek onfit en ziekig: zeurende spieren en een griep-achtig gevoel
  • Mijn handen zijn stroef, mijn lippen hakkelig en stram, en mijn bewegingen ook. 
  • Helder denken wordt troebel denken: van de hak op de tak.

Hypo-symptomen:

  • Moeite met doelgericht handelen; niet weten welke acties in welke volgorde uit te voeren om een gewenst effect te behalen
  • Onmogelijk om een verhaallijn te volgen (van jezelf of een ander)
  • Geen goede toegang tot mijn geheugen
  • Moeilijk om alle sensorische informatie in een geheel te integreren en dus te snappen wat zich voor je afspeelt.  
  • Geluid, licht, kleuren, geuren zijn overweldigend
  • Lippen zijn oncontrolleerbaar en zinnen produceren nauwelijks mogelijk
  • Geen gezichtexpressies meer waarmee ik mezelf uit kan drukken  
  • Nauwelijks glucose in de spieren om gericht te kunnen lopen en op te staan'

________________________________________________________________________________________

Ik ben benieuwd naar wat voor ingenieuze dingen jullie bedacht hebben voor op de werkvloer en wat voor afspraken jullie hierover hebben gemaakt met jullie leidinggevende…

Met groet van Welmoed

  • Melden
  • Laatste reactie op 16 december 2020 om 23:51