gesprek

Openheid - Werk & diabetes, deel 2

Rose • 3 October 2019

Volgende week ga ik starten met mijn re-integratie! Ik voel mij weer iets beter, dus ik heb ook zin om een eerste begin te maken. Vorige week heb ik tijdens het gesprek met leidinggevende en HR-medewerker heel duidelijk aangegeven dat ik de ruimte nodig heb om zelf te onderzoeken hoe ik op de werkvloer het beste met mijn diabetes om kan gaan. De onmacht over mijn werkuitval en effecten van mijn diabetes op het werk, die ik bij hen zie, diezelfde onmacht voel ik ook! Ik heb eigenlijk totaal geen idee meer of ik mijn werk weer volledig en duurzaam kan hervatten, maar ik wil heel graag een eerlijke kans krijgen om uit te zoeken wat ik allemaal nog wel met mijn diabetes kan. Nadat ik dit had uitgesproken en hen vervolgens mee had genomen naar waar het eerder fout was gegaan, kantelde het gesprek compleet: ik voelde ineens begrip en de wil om er samen het beste van te maken. Dit was voor mij heel bijzonder, ik voelde mij voor het eerst op mijn werk gesteund!

Ik heb zitten denken. Ja, want ieder pondje gaat door het mondje. Heb je wel eens naar je voeding gekeken? Kun je daar niet wat beter op letten om je diabetes te reguleren?”, vroeg mijn leidinggevende tot slot, nadat de HR-medewerker al was vertrokken. Ik wist even niet wat ik moest zeggen. Ik was verontwaardigd, en ook wel kwaad en ik voelde mij op z’n minst even aangevallen. Moest ik mijn leidinggevende werkelijk verantwoording afleggen over wat ik eet? We hadden juist zo’n fijn gesprek gehad, waar kwam dit ineens vandaan? Of was dit alleen maar meedenkend en behoor ik dit op te vatten als een goed bedoeld advies? ‘Ik tel iedere gram koolhydraat die ik eet en ik eet opzettelijk een zeer beperte hoeveelheid op een dag’, liet ik haar weten. ‘Verder pas ik mijn insuline aan op de koolhydraten intake, zorg dat ik producten eet die mijn bloedglucose niet extreem snel laten stijgen en gebruik ik voedingsmiddelen met veel vezels om een vertraging van de opname te bewerkstelligen.’ voegde ik eraan toe. Ik vertelde haar tevens dat ik rondom lunchpauze meestal ga wandelen omdat dit een stabiliserend effect heeft op mijn bloedglucose. ‘Oh, goed om dit te weten, want je afwezigheid tijdens lunchpauze wordt regelmatig als storend ervaren.’ Ik schrok, ik heb collega’s vaak genoeg gevraagd of ze mee wilden wandelen. Blijkbaar heb ik mijn noodzaak van bewegen onvoldoende, of misschien zelfs gewoon niet, kenbaar gemaakt. Als ik volgende week ga starten, zal ik dit punt zeker met mijn collega’s bespreken. Kortom het was een zeer leerzaam gesprek, waarbij het mij duidelijk is geworden dat openheid in mijn diabetes op het werk mij juist mooie openingen kan geven om verder te komen.

Rose

De berichten van Rose over werk en diabetes type 1

Meer over Diabetes Type 1 en Werk

De berichten van Rose over werk en diabetes type 1

Meer over Diabetes Type 1 en Werk