Werk & diabetes

Woest was mijn leidinggevende toen ik haar vertelde dat ik nog niet in staat was om weer te werken. De bedoeling was om na de zomer met re-integratie te beginnen, maar ik ben nu nog te moe en uitgeput om een start te maken. De diabetes heeft heel veel van mij gevergd, heel veel en uiteindelijk te veel waardoor ik een half jaar geleden met mijn werk moest stoppen: burn-out. Mijn hoofd kon ineens niets meer, niet meer lezen, geen televisieprogramma meer volgen, drukte en geluid kon ik niet meer aan, zelfs een gesprekje met mijn kinderen was te veel. Inmiddels gaat het veel beter, maar mijn concentratieproblemen en moeheid weerhoudt mij nog van mijn werk. Na overleg met de bedrijfsarts, mag ik gelukkig een aantal weken later met mijn re-integratie starten.

Ik vind het heel spannend, want om eerlijk te zijn weet ik niet meer of ik met mijn diabetes nog wel kan werken. Mijn werk vraagt namelijk zoveel aandacht, dat ik dan eigenlijk geen tijd meer heb om mijn bloedglucose te reguleren. Daarbij zit ik veel op mijn werk en dat is echt funest voor mijn bloedglucose. Op een werkdag is mijn gemiddelde bloedglucose daardoor net iets hoger dan op andere dagen. Ook de vervelende hypo’s en hypers bemoeilijken mijn werk, doordat ik mij op die momenten niet goed meer kan focussen, lezen en helder denken. De vraag blijft dan altijd of ik de door diabetes gemiste tijd in mijn eigen tijd moet inhalen. Dat heb ik tot nog toe altijd gedaan, maar dit gaf natuurlijk disbalans tussen werk en privé en resulteerde dus in deze burn-out. Ik moet hier tijdens mijn re-integratie een andere balans in gaan zoeken.

Aankomende week heb ik weer een nieuw gesprek met mijn leidinggevende. Dit keer heb ik er voor gezorgd dat er iemand van HR bij is, hopelijk verloopt het gesprek daardoor wat professioneler. De bedoeling is om binnenkort wel echt te starten, ik vind het erg spannend.

Rose

  • Melden
  • Laatste reactie op 10 oktober 2019 om 23:25