Reactie op "brein werkt anders bij kinderen met diabetes type 1"

Reactie op: https://www.diabetestype1.nl/nieuwsberichten/complicaties/654-brein-werkt-anders-bij-kinderen-met-diabetes-type-1

Wat een interessant artikel! Ingewikkeld daarentegen omdat het bij mij gelijk de vraag oproept wat voor soort informatie ("wat") juveniele diabeten dan specifiek - met welk doel - “processen” in dat rustende brein? Hieronder speculeer ik er even aardig op los.... Misschien heeft iemand anders nog een verfrissende, aanvullende invalshoek?

Is de activatie van het rustende brein gerelateerd aan: ...

Een fysiologisch diabetes-bewustzijn?
Je zou kunnen denken dat iedere diabeet van een bepaald neurologisch netwerk gebruik moeten maken om (op t tweede plan) in de gaten te kunnen houden hoe t met zijn/haar diabetes gaat door te letten op zijn/haar lichaam. Maar het valt misschien te betwijfelen of dit proces in t rustende brein plaatsvindt. Ik zou namelijk eerder verwachten dat dit een soort "tweede bewustzijn" is en dat deze functie zich niet zozeer in t rustende brein zou bevinden waar “je gedachten alle kanten opgaan” en waar - zoals een ander artikel aangeeft - “prikkel-onafhankelijk denken” * plaatsvindt.

Het paralel online bijwerken van het diabetes-geheugen tentijde van taken?
In ditzelfde artikel over 'dagdromen' (in de zesde alinea) wordt beschreven dat we in dit  rustende brein normaal gesproken - op de achtergrond - het (specifiek taakgerelateerde?) geheugen bijwerken. Omdat het bijwerken van t diabetesgeheugen actief is, is er misschien minder energie over voor de t specifiek taakgerichte denken dat van hen gevraagd wordt in de les?

Het voorbereid zijn op mogelijk onverwachte veranderingen in bloedsuikerwaarde? 
Doordat dagdromen dus in hetzelfde gebied schijnt te gebeuren, vraag ik me tevens af of het brein van een diabeet daarmee juist wel/niet meer associatief van aard zou kunnen zijn? Ik las in een ander artikel dat het rustende brein ook actiever is bij autisten, maar weer een ander artikel gaf daarentegen aan dat zij juist niet schijnen te kunnen dagdromen. Deze informatie lijkt dan toch weer iets anders te suggereren en weer niet overeen te komen met het feit dat ADHD’ers ook een actiever rustend brein hebben. Althans, ik zou verwachten dat een activatie van t rustende brein bij hen betekent dat bij hen hun "gedachten alle kanten op gaan" en t associatieve gedachtenetwerk dus stevig getriggerd wordt…  
Wel zouden autisten via activatie in t rustende brein zich ook kunnen voorbereiden op onverwachte veranderingen in de sociale situatie zoals dat misschien bij diabeten ook gebeurd op onverwachte veranderingen in bloedsuikerwaarde..? 

Kortom: ik kom er nog niet helemaal uit. Als ik neuroloog was geweest (overigens een erg interessant wetenschapsgebied lijkt me), had ik dit misschien beter kunnen begrijpen…. Zoals ik in t begin al vroeg: heeft iemand anders misschien nog een verfrissende, aanvullende invalshoek?

Ik ben benieuwd…

* je moet mijn insziens als diabeet juist heel "prikkel-bewust" zijn om je diabetes goed in de gaten te blijven houden en te kunnen afwegen of de informatie die je lichaam jouw "vertelt" een signaal is dat je, je in een hypo/hyper bevindt of dat deze eraan zit te komen. 

Met groet van Welmoed

  • Melden
  • Laatste reactie op 27 januari 2020 om 21:42