down20170209-31290-14e4xrw.jpg

Een jaar later, het leven met diabetes

Roos: 

De bloedsuikermeters bij de huisarts gaven allebei HIGH aan. Ze keek me ernstig aan en zei: je hebt suikerziekte en je moet gelijk naar het ziekenhuis. Ik moest huilen want ik dacht aan de spreekbeurt van een klasgenootje op school en wist dus wat suikerziekte betekende ...

Na 5 dagen ziekenhuis mocht ik naar huis. We kregen een grote doos met diabetesspullen mee. Ik vond het eerst eng, alleen op school, maar het lukte me wel. Mijn moeder zei dat ik trots mocht zijn op mezelf! In juli nam ik afscheid van groep 8, gelukkig kon ik wel meedoen met de musical. Ook al kreeg ik halverwege wel een hypo, al kauwend het toneel weer op haha. Sinds augustus zit ik in de brugklas. Het gaat goed. Ik heb laatst zelfs weer voor het eerst een nachtje gelogeerd bij een vriendin en dat ging goed. 

Saskia: 

Niets was meer hetzelfde. Steeds bloedsuiker meten, koolhydraten berekenen, insuline spuiten. Even de deur uit betekende een grote tas met spullen mee. Altijd rekening houden met de diabetes van Roos.

In april konden we de FreeStyle Libre een maand uitproberen. Geweldig, geen vingerprikken meer maar scannen! Alleen bij twijfel en hypo of hyper nog prikken omdat er een vertraging in zit. We besloten hiermee verder te gaan, ook al wordt het helaas niet vergoed door de verzekering.

In oktober kreeg Roos de Omnipod. Hiermee krijgen we de bloedsuiker beter onder controle maar het blijft lastig. Ook nu nog controleren we elke nacht hoe hoog Roos zit. Onze diabetesverpleegkundige is een grote steun, ze gaf ons vertrouwen dat Roos en wij het straks zelf allemaal kunnen. En dat is ook zo gebleken, het went echt!

Roos kan me altijd bellen of appen, en ik zorg dat ik binnen een halfuur bij haar kan zijn. Terwijl een pubermeisje van 13 jaar natuurlijk juist graag los wil komen van haar ouders, is Roos nu juist meer afhankelijk van mij. Toch heeft het dit ervoor gezorgd dat de band tussen mij en Roos juist is versterkt. 

Ik kijk op 2016 terug als een bijzonder jaar. We leven meer met de dag, want elke dag loopt anders dan je denkt. We willen aan Roos meegeven om alles weer te proberen te doen, en diabetes niet haar leven te laten bepalen - ook al is dat niet altijd makkelijk.


Gerelateerde blogberichten

kerst met diabetes.png
17 december 2018

Kerstmis is een (diabetes)feestje

29 mei 2017

'Je weet wel... BAM! Dát moment…'

down20170118-25782-1xaxjn7.jpg
18 januari 2017

Bitterzoet