Ja ik wil ....... omlaag!!! Deel 1: de combi trouwjurk en insulinepomp

Begin mei was het dan zo ver; mijn meisjesdroom kwam uit. Eindelijk mocht ik mijn fantasie gaan beleven; ik ging trouwen.

Al vrij kort na het moment van verloven begon ik al gekscherend grapjes te maken; zie je het voor je, dat ik op het moment dat we ja moeten zeggen ik in een hypo zit en te traag reageer. Of dat ik net voor ik binnen kom lopen een hypo voel, de deuren opengaan en ik suiker in m’n mond sta te proppen? Ik had er een leuke diabetescomedy-film over kunnen maken. Hoewel het enigszins overdreven was zat er wel een kern van waarheid in, enigszins zorgen had ik wel over hoe mijn suikers zich zouden houden op de bruiloft. Maar dat duurde nog zo lang; dat zien we dan wel weer.

De volgende horde kwam met jurken passen. Mijn moeder en ik konden niet wachten op dit moment en een uur na dat we het mijn ouders verteld hadden lagen de agenda’s al naast elkaar om te zien wanneer de afspraken gemaakt konden worden. Bij de eerste winkel heb ik de pomp in zijn geheel maar af gelaten, te veel gedoe, het draadje bleef overal aan hangen en met een hoepel (spandex-geval met letterlijk een hoelahoep om je enkels heen) had ik zelfs aan 1 meter 20 niet genoeg draad. Helaas ondanks een halve eenheid bolus toch wat aan de hoge kant. 

In de volgende winkel had ik het slimmer aangepakt; ditmaal had ik stevige sokken aan gedaan waar ik met behulp van de pompklem mijn pomp aan vast kon maken. Dit ging een stuk beter, totdat ik een jurk had gevonden die kans maakte en ik schoenen eronder aan ging doen. Toch maar even afgekoppeld maar hoe moest dit straks wel niet op de bruiloft? Ik heb wel zo’n James-Bond-beenband-geval maar als je hem strak doet als je staat knelt hij veel te veel als je zit, als je hem dan losser doet zakt de band tot op je enkels als je weer gaat staan. Dat ging hem sowieso niet worden. 

Bij de derde (en laatste) winkel stelden ze mij gerust, de coupeuse zou simpelweg een zakje in de jurk maken, moesten we alleen kijken of dat dan aan de jurk of bij de hoepel zou zijn en moest ik beslissen aan welke zijde ik die dag mijn pomp zou dragen. Hoewel het nog steeds niet ideaal was, aangezien ik flink onder mijn jurk moest graven voor ik mijn pomp had, ging het prima zo. Dat was weer een zorg minder, nu die suikers nog ...

Hoe het ging op De Dag zelf lees je in mijn volgende blog! :-)


Gerelateerde blogberichten

Blog Annemarie 1400 x 660 px.jpg
11 april 2019

Mentale druk

Pien Jasperse op NYMM.jpg
01 april 2019

Ik en mijn beste vriend

05 februari 2018

Een jaar bouwen