Ja, ik ben echt van plan om op 30 september de hele DiaBeatit Run zelf te lopen. Dat is 84 kilometer. Mijn omgeving vraagt zich af hoe ik dat ga redden, en ook of ik misschien gek ben geworden.

Een dubbele marathon is natuurlijk ook een hele uitdaging, en zeker met diabetes. Het begon tien jaar geleden op vakantie. Ik had extreme dorst en dronk eerst een hele fles leeg voordat we op een terras 'wat gingen drinken’. Na de vakantie toch maar naar de dokter. Meteen door naar het ziekenhuis, waar ik een nachtje mocht blijven.

Ik was altijd al sportief en ik liep al veel hard voordat ik diabetes kreeg. Maar daarna ben ik nog meer gaan lopen. Vlak na de diagnose heb ik mij zelfs ingeschreven voor een marathon, omdat ik wilde bewijzen wat ik allemaal kan doen ondanks diabetes. Inmiddels is die motivatie wat milder geworden, en vind ik het gewoon heel lekker om te lopen. Ik heb nu sinds een paar jaar een pomp, dat gaat ook veel beter met hardlopen.

Er is veel veranderd voor mij en m’n gezin toen ik diabetes kreeg. M’n vriendin Esther moest er - en nog steeds af en toe - erg aan wennen. Ze vindt het vaak moeilijk als ik in mijn eentje ga hardlopen. In het begin fietste ze mee, maar dat kan nu met 3 jonge kinderen niet altijd meer.

Eerst wilde ik een andere run gaan doen, van 100 kilometer. Maar mijn vriendin vond via internet de DiaBeatit Run. Een veel beter idee en ook korter, tot vreugde van Esther! We pakken de Run nu samen als familie aan. Mijn moeder loopt een stuk mee, Esther ook en andere familieleden sluiten onderweg ook aan. Ik verwacht dat het best een emotionele dag wordt. Deels omdat ik door mijn eigen grenzen heen ga, maar ook omdat we samen vechten tegen diabetes, op een tastbare manier.

Zo werf ik nu ook vrienden en familie om mij te sponsoren, en met succes: ‘nu kunnen jullie wél wat doen, namelijk samen met mij rennen of mij sponsoren, het geld gaat naar onderzoek naar genezing van diabetes type 1’. Natuurlijk staat het plezier voorop, maar dan is het ook nog prachtig dat we het samen voor dit doel doen.

En ben ik inderdaad gek? Misschien, maar toch ga ik er helemaal voor, en daar staat mijn omgeving helemaal achter. In twee volgende blogs vertel ik hoe ik hiervoor train, en straks natuurlijk over mijn avonturen op de grote dag!

> Lees ook Eriks tweede blog: hoe train je voor een marathon van 84 kilometer?