Blog Kees - Kees & Truus.jpg

90 jaar, waarvan 74 jaar met diabetes

Volgens mijn dochters ben ik vast de oudste persoon met diabetes type 1, en wellicht heb ik wel de meeste diabetes jaren in Nederland. Wie weet. Het zou zo maar kunnen. Vandaag vier ik, tegen alle verwachtingen in, mijn 90ste verjaardag, waarvan maar liefst 74 jaar met diabetes. Hiervoor blik ik graag terug in de tijd. 

Oorlog
Net na de oorlog in 1946, belandde ik op 16 jarige leeftijd met overmatige dorst en veel urineverlies wekenlang in het ziekenhuis. Diagnose diabetes 1. Een levensverwachting konden de artsen niet geven. Insuline was immers recent ‘ontdekt’. Kennis en ervaring met diabetes waren uiterst summier. Bovendien was door de oorlog de insuline, afkomstig van runderen en varkens, nauwelijks voorradig. Van de Amerikaanse soldaten die op mijn school, het Erasmiaans Gymnasium, bivakkeerden ontving ik de insuline wat mij gered heeft. Op school raakte ik 2 jaar achter. Ik ging sterk twijfelen aan mijn grote wens om huisarts te worden. Het was de rector die mij aanmoedigde geneeskunde te studeren.

Op de fiets naar Frankrijk
Na de diagnose wilde ik met een groepje vrienden, dolgraag op de fiets naar Parijs, Normandië en Bretagne. De verse sporen van de oorlog zien. Tot mijn grote verrassing liet mijn vader mij gaan. Hij zei: “als je nu niet gaat dan ga je nooit meer.” Met dit gebaar gaf hij mij het vertrouwen dat een leven met diabetes 1 mogelijk is. In de fietstas ging een tent, kookattributen, insuline (ongekoeld!) een joekel van een  injectiespuit, ondergedompeld in een alcoholoplossing.  Het werd een fantastische fietstocht, vorstelijk langs de Loire kastelen.

Sport
Vandaag de dag is bekend dat bewegen en sport goed is voor de diabetes. Ik heb jarenlang gehockeyd maar sport werd in de begin jaren afgeraden. In het Nederlands jeugdteam werd ik van de een op de andere dag niet meer opgesteld nadat ik in de rust het hockeyveld had verlaten om insuline te spuiten en iets te eten. Vandaag de dag word je als topsporter met diabetes omringd door begeleiding.

Suikerfabriekje thuis
Tegenwoordig is in mum van tijd de bloedsuikerspiegel thuis zelf te bepalen maar vroeger hadden we die mogelijkheid nog niet. Het verkrijgen van een scooter rijbewijs vereiste een regelmatige bloedsuikerspiegel.  Daarvoor moest ik een maand lang 2x per week de bloedsuikerspiegel laten bepalen in het ziekenhuis. Hoe kreeg ik in hemelsnaam een regelmatige bloedsuikerspiegel? Truus, mijn grote liefde, werkte als medisch analiste op het laboratorium van het Academisch Ziekenhuis. Thuis bouwde zij met buisjes, vloeistoffen etc. haar eigen ‘suikerfabriekje’ en zo bepaalden wij in een kwartier tijd mijn bloedsuiker. Bleek de bloedsuikerspiegel goed dan snelde ik naar het ziekenhuis voor een officiële meting. Bleek deze niet goed dan ging ik niet. Voilà na een maand ontving ik de uitslag van een opvallend regelmatige bloedsuikerspiegel met als bonus het scooter rijbewijs. Deze werkwijze herhaalden wij bij het bemachtigen van een auto rijbewijs, wat noodzakelijk was voor het uitoefenen van het huisartsen vak.

Ingrediënten van een goed leven met diabetes
Het vertrouwen dat mijn vader mij gaf, de aanmoediging van de rector van het Gymnasium geneeskunde te gaan studeren, te sporten tegen de heersende opvattingen in, een goede vrouw treffen die oog had voor een gezonde levensstijl en haarfijn aan voelde of ik ‘hoog’ of ‘laag’ was. Wij runden samen een drukke huisartsenpraktijk, waren maatschappelijk actief, een gezin, wandelden, deden aan sport. Dit alles waren mijn ingrediënten voor een lang en een gelukkig leven met diabetes.

Kees werkte ruim 30 jaar als huisarts, 66 jaar getrouwd met Truus, drie kinderen en drie kleinkinderen. Truus overleed een jaar geleden. Dit is een foto van Kees vroeger. 

Blog Kees - vroeger.jpg



Gerelateerde blogberichten

Blog Jupiter - Mijn hypo unawareness.jpg
08 juni 2020

Mijn hypo (un)awareness

Header podcast high on insuline- roxanne.jpg
19 januari 2021

Podcast High on Insulin afl 9 | Roxanne Kwant - Influencing diabetes

Header Spuiten & Prikken.jpg
15 januari 2021

Podcast Spuiten & Prikken: Ruben over in de ambulance wakker worden