Dr Edgar Peters doet voetonderzoek.jpg

Betere behandeling voor mensen met een diabetische voet

In mijn dagelijkse werk behandel ik voetproblemen bij mensen met diabetes. Ik ben hiermee twintig jaar geleden begonnen en vind het een fantastisch interessant onderwerp. Alles komt erin samen: infecties, wonden, zenuwproblemen, vernauwing van slagaderen, schoenen, psychologie. Je moet van alles wat weten om goed beslagen ten ijs te komen. Daarnaast is het uitdagend om mensen te begeleiden met hun chronische en ernstige aandoening, om goed met ze te communiceren om ze te motiveren en soms om troost te bieden. Het onderzoek is voor mij erg belangrijk omdat ik antwoorden wil op dagelijkse vragen die ik heb als ik mensen in de praktijk zie. 

Als mensen toch een teen of een voet moeten missen, komt dat vaak door een botinfectie. Zo’n infectie (osteomyelitis) wordt behandeld met antibiotica, maar niemand weet precies hoe lang die behandeling het beste kan duren. Te kort is niet goed, maar te lang ook niet: dat vergroot de kans op resistentie voor antibiotica en bijwerkingen. Er zijn wel internationale behandelrichtlijnen voor, maar die zijn niet gebaseerd op onderzoek, maar bedacht door experts. Ik heb de richtlijnen helpen schrijven dus ik weet precies wat we nog níet weten. En daar doe ik momenteel onderzoek naar.

Dit gaan we dit jaar doen: bij deelnemers aan dit onderzoek bekijken we aan het eind van behandeling van een infectie met een PET-scan, om te zien hoe actief de infectie is. Dat zijn mensen die onder behandeling zijn op de multidisciplinaire voetenpoli in VUmc en enkele andere ziekenhuizen en die vrijwillig meedoen. Daarnaast kijken we ook naar DNA van de bacterie die de infectie veroorzaakt. Daarmee komen we veel meer te weten van een infectie dan vroeger met de klassieke ‘kweek’ in een schaaltje. Ook kijken we naar stoffen in het bloed (biomarkers) die verschijnen als mensen een infectie hebben. Zo kunnen we in het bloed zien of we lang genoeg behandeld hebben.

We onderzoeken ook hoe je het beste kunt bepalen welke bacterie de infectie veroorzaakt. Dat kan bijvoorbeeld door een stukje bot uit de voet te halen (botbiopt). Of door een watje langs de wond te halen en te kijken welke bacteriën er groeien. Maar in zo'n wond vinden we ook bacteriën die niets met de infectie te maken hebben. We denken daarom dat het beter is om de antibiotica te kiezen op basis van een botbiopt. Dat klinkt logisch, maar dat is nooit goed onderzocht. 

Ik kijk echt uit naar de resultaten van ons onderzoek, want dan weten we als dokters weer beter hoe we mensen met een diabetische voet kunnen behandelen. Behandelaars zitten echt te springen om deze inzichten. Wij weten straks precies hoe lang een infectie moet worden behandeld, en of een botbiopt nodig is of niet. Dit gaat dus zowel patiënten als dokters helpen. 

Het onderzoek duurt ongeveer vier jaar. Het heeft veel tijd nodig omdat we ook willen weten of de antibiotica een jaar na de behandeling nog steeds goed hebben aangeslagen. De resultaten lees je tegen die tijd ook op diabetestype1.nl.


Gerelateerde blogberichten

10 december 2018

Op bezoek bij de Podotherapeut | Diabetes TV #11

Blog Evert-Jan 1400 x 660.jpg
07 mei 2019

Troebel zicht

Jeannette hartekreet.jpg
06 augustus 2018

Hartekreet