Transitie met diabetes?

Transitie en diabetes? Ik had hier nog nóóit van gehoord. Ik was 18 jaar, zou gaan studeren in een andere stad en besloot over te stappen naar een ander ziekenhuis. Ik werd voor mijn gevoel in het diepe gegooid. De vaak 3 uur durende carrousel-afspraken op de kinderpoli hadden ineens plaatsgemaakt voor de nog geen 10-minuut durende afspraken met de internist. Voor mij was dit een wereld van verschil.

Pas toen ik 2 jaar later opnieuw van ziekenhuis wisselde, kwam ik erachter dat ik deze periode bij een transitiepoli had gelopen. De poli die jongeren ondersteunt in de overstap naar de volwassenenzorg. Maar daar had ik dus niets van gemerkt, voor mij geen wonder dat er toen een project kwam om de transitiepoli’s te verbeteren. Mede door wat ik zelf had meegemaakt wilde ik graag deelnemen aan het project ‘Betere transitie bij diabetes’ en het bijbehorende jongerenpanel om mijn ervaring te kunnen delen.

“Je moet straks álles zelf doen.” Dit zinnetje was mijn voorbereiding op de volwassenenzorg, op het nieuwe hypo-beleid, op de verwachte zelfstandigheid en verantwoordelijkheid, op de nieuwe periode in mijn leven. Niet heel motiverend voor een 15-jarige als je het mij vraagt. Ik kon mij dan ook niet voorstellen dat dit óveral in Nederland zo geregeld zou zijn.

Transitiepoli’s in Nederland 

Door betrokken te zijn bij het jongerenpanel heb ik zelf mogen ervaren hoe transitiepoli’s in Nederland zijn opgezet en hoe het dus ook anders kan. Het was bijzonder om een kijkje achter de schermen te krijgen. De locatiebezoeken lieten zien hoe waardevol persoonlijke aandacht is voor jou als persoon, naast de aandacht voor de diabetes en de cijfertjes. Juist in een periode van grote veranderingen.

Hoe nu verder?  

Voor nu is het belangrijk dat er nationale richtlijnen komen voor de transitiezorg:

  • Dat je goed begeleid wordt door beide teams en dat de communicatie tussen de kinder- en volwassenenzorg goed verloopt.
  • De patiënt de mogelijkheid krijgt van tevoren kennis te maken met de internisten om zo voor een warme overdracht te zorgen.
  • De internist onderwerpen bespreekbaar maakt die spelen in het leven van een jongvolwassene, want dit kan van grote invloed zijn tijdens zo’n overstap.

Een gemeenschappelijke visie tussen kinder- en volwassenenzorg is zó belangrijk. Ik wil als jongvolwassene weten waar ik aan toe ben, de stap naar volwassenheid is al lastig genoeg, laat staan met diabetes.

Benieuwd naar alle onderzoeksresultaten? Bekijk hier het factsheet.


Gerelateerde blogberichten

25 april 2017

Persoonsgebonden budget voor mensen met diabetes type 1

25 september 2017

Mijn zorgverlener kies ik zoals ik mijn kapper kies

05 januari 2017

Innovatie: Voor wie eigenlijk?